Engelli kursiyerlerimizi geçen yıl Armağan'ın büyük gayreti ve isteği ile tatile götürmüştük.
Bize, Aydın İzciler Kurulu kucak açmıştı. İzci Evlerinde, kendileri ile birlikte 8 gün tatil yapma imkanı sağlamışlardı. Sizler kendinizi öylesine sevdirdiniz ki gelişinizde sizlerle ilgilenmeyenler, dönüşünüzde arkanızdan ağlamışlardı.
Bu güzel anıların bıraktığı hoş izlerden dolayı bu yıl da hiç zorluk çekmeden tatil yapma istekleri kabul gördü. Kampa katıldığımızda kimse garip garip bakmıyordu. Başta Ahmet ve Durmuş olmak üzere hemen kaynaşma oluverdi. Aramızda sadece renkli simamız Armağan yoktu. Armağan tatil ve bir günlük askerliğin verdiği tatla asıl askerliğe yazılmıştı. Şimdi silah altında vatan bekliyor.
İzci kampında çeşitli yerlerden gelen ergin izcilerin yanı sıra minik izciler de vardı. Bunlardan iki kardeş Deniz ve Güneş kampın maskotuydular.
Orada, yine "Çok Güzel Dostlar" tanıdık. Bu dostlar, kursiyerlerimize vermiş olduğumuz beceri eğitimine ek olarak sosyal kültürel ilişkiler, arkadaşlık, dostluk dersleri vermeye devam ettiler. Her şeyden önce bu arkadaşlarımızı, bağırlarına bastılar. Her birine sımsıcak arkadaşlık, dostluk ve sevgi sundular. Bunun sonucu olarak da "kendilerine güvenin" nasıl olacağını gösterdiler. Aramıza yeni katılan Tolga bile hemen bundan etkilenerek kendisine refakat eden ablasına "gidebilirsin" dedi.
Kamp Müdürü Ramazan Beye, Eğitim Şefi Yaşar Beye, diğer yönetim kurulu üyeleri Nadir Beye, Aydın Beye, orada ki bütün izci liderlerine, güzel dost bütün izcilere sonsuz teşekkürler...Çine HEM
